Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2008

Το Προεδρικό Διάταγμα επιστρέφεται στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας

Στοπ στο διάταγμα

Στον σκόπελο του Συμβουλίου της Επικρατείας προσέκρουσαν για άλλη μια φορά οι απαγορεύσεις που θέτει το υπουργείο Εθνικής Αμυνας ως προς την οικογενειακή κατάσταση και την καθαρότητα της καταγωγής των υποψήφιων σπουδαστών στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.


Το Ε' Τμήμα του Ανωτάου Δικαστηρίου, που επεξεργάστηκε το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα ακολουθώντας τη νομολογία του, έκρινε αντισυνταγματική τη διάταξη του οργανισμού της σχολής που θεσπίζει ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή των υποψηφίων στον διαγωνισμό εισαγωγής να είναι ανύπαντροι και να μην περιμένουν παιδί. Ο περιορισμός αυτός, σύμφωνα με τους δικαστές, είναι αντίθετος στις συνταγματικές επιταγές της ισότητας, του σεβασμού της αξίας του ανθρώπου, της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, του σεβασμού της ιδιωτικής ζωής και της προστασίας του γάμου, της οικογένειας και της μητρότητας. Μη νόμιμη κρίθηκε και η διάταξη που ορίζει ως προσόν για την εισαγωγή των υποψηφίων στη σχολή να έχουν, εκτός από την ελληνική ιθαγένεια, και εθνική καταγωγή. Οι σύμβουλοι Επικρατείας επικαλούνται το άρθρο 4 του Συντάγματος, που δεν επιτρέπει διακρίσεις των Ελλήνων ανάλογα με την εθνική καταγωγή.

Σημειώνεται ότι ανάλογες παρατηρήσεις είχε κάνει το ΣτΕ και τον Οκτώβριο του 2007, κατά την επεξεργασία Προεδρικού Διατάγματος που αφορούσε τον οργανισμό της Σχολής Ικάρων, αλλά, όπως αποδεικνύεται, το υπουργείο Εθνικής Αμυνας επιμένει να θέτει περιορισμούς που έχουν κριθεί ότι παραβιάζουν το Σύνταγμα.

Επίσης, παράνομες και ελλιπείς κρίθηκαν οι διατάξεις που προβλέπουν την πειθαρχική διαδικασία σε βάρος των φοιτητών της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, αόριστη η ρύθμιση που αναφέρει ότι αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα «η προπαγάνδα που τείνει άμεσα ή έμμεσα στην υπονόμευση του πολιτεύματος», ενώ επτά διατάξεις κρίθηκαν εκτός νομοθετικής εξουσιοδότησης.

Στη γνωμοδότηση αναφέρεται ακόμη ότι τα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα δεν έχουν -σύμφωνα με το άρθρο 16 του Συντάγματος- χαρακτήρα αυτοδιοικούμενων ΑΕΙ και επομένως ο χαρακτηρισμός τους ως ανώτατων και ισότιμων με τα ΑΕΙ «δεν συνεπάγεται ούτε άμεση ή έμμεση εξομοίωση των πτυχίων των στρατιωτικών σχολών, ούτε αυτόματη και των αντίστοιχων επαγγελματικών δικαιωμάτων προς τα πτυχία και τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων ΑΕΙ».

Το Προεδρικό Διάταγμα επιστρέφεται στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, το οποίο είναι υποχρεωμένο να συμμορφωθεί με τις επισημάνσεις του ΣτΕ.


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 02/07/2008



=======================================================================================
« Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγό δουλείας ας έχωσι, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» (Ανδρέας Κάλβος)
=======================================================================================

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2008

To Σύνταγμα της Ελλάδος



To Σύνταγμα της Ελλάδος
=======================================================================================
« Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγό δουλείας ας έχωσι, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» (Ανδρέας Κάλβος)
=======================================================================================

Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2008

Το Συνταγματικά ανύπαρκτο και κοινωνικά ανοργάνωτο τμήμα της κοινωνίας μας.

Προσαρτημένο σχόλιο στο άρθρο του Nικόλαου Τζήμα στο PRESS-GR


Συγχαρητήρια στο συντάκτη και σε όσους από τα ΜΜΕ θα έχουν ανταπόκριση και λεπτομερή αναφορά.. http://www.davlos.gr/pdf/22150.pdf

Μας έχουν εκπαιδεύσει ως ελληνική κοινωνία σε ενδιαφέροντα και «κουτόχορτο» τέτοιου είδους, από τα μεσημέριανάδικα έως και στα μονό/θεματικά δελτία από/ενημέρωσης.

Στοχαστείτε λοιπόν πάνω στο διαφορετικό και στο εύπεπτο ειδησεογραφικά και αφήστε τα άλλα τα ΜΗ «πιασάρικα» θέματα και τις κατηγορίες των συμπολιτών σας δεύτερης και τρίτης κατηγορίας, να Μην έχουν την ανάλογη αντιμετώπιση στα όποια προβλήματα τους και σε ανάλογη αναφορά και δημοσιοποίηση.

Δυστυχώς ένα από τα θέματα που επιμελώς καταπνίγεται και μερικώς παρουσιάζεται «κατακρεουργημένο» ειδησεογραφικά είναι η έκφραση ας πούμε που απασχολεί χιλιάδες οικογένειες στρατιωτικών είναι το ασφαλιστικό τους και οι αποφάσεις που παίρνονται από την πολιτική τους ηγεσία, κάτω από το φόβο των εισαγγελέων , μιας συμπαθούς κατά τα άλλα τάξης, αλλά συνταγματικά ανύπαρκτης και κοινωνικά ανοργάνωτης και σαφώς από την πολιτεία ηθελημένα φιμωμένης.

Ποιος να ασχοληθεί σοβαρά με τους στρατιωτικούς και τα προβλήματα τους ;
Δυστυχώς είναι μια τάξη κοινωνικά απ’/αξιωμένη και ειδησεογραφικά «παρεξηγημένης» από τα ΜΜΕ.

Παρακάτω κάποια Links για ανάλογη ευαισθητοποίηση.

1. http://www.eaedyn.gr/
2. http://www.sysmed.gr/index.html
3. http://humanrightsarmedforcesgr.blogspot.com/
4. http://nasosgr-zangi.blogspot.com/
5. http://www.omhroi.gr/

Εάν κάποιος Δημοσιογράφος σέβεται την ενημέρωση, ας ασχοληθεί με ένα πρόβλημα πρόκληση / πρόσκληση, από ένα καταπιεσμένο τμήμα του Ελληνικού πληθυσμού.


=======================================================================================
« Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγό δουλείας ας έχωσι, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» (Ανδρέας Κάλβος)
=======================================================================================

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2008

Ανθρώπινα δικαιώματα των μελών των ενόπλων δυνάμεων

Μετάφραση: Αγγλικά » Ελληνικά

Σύσταση 1742 (2006) 1

Ανθρώπινα δικαιώματα των μελών των ενόπλων δυνάμεων

1. Ο στρατός είναι το όργανο που είναι υπεύθυνο για την προστασία του κράτους και την υπεράσπιση της κοινότητας.
Combat είναι ο λόγος ύπαρξής του, ο ίδιος ο σκοπός της ύπαρξής της, και αυτό δεσμεύεται από τους ειδικούς περιορισμούς των κανόνων σχετικά με την ενότητα, ιεραρχία, πειθαρχία και τη συμμόρφωση με τις παραγγελίες.

2. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση υπενθυμίζει τα πολλά κείμενα που έχει θεσπίσει όσον αφορά την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις ένοπλες δυνάμεις και τις σημειώσεις τους, συνέχισαν την καταλληλότητα και την επικαιρότητα. Θεωρεί ότι τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων είναι ομοιόμορφη σε πολίτες που πρέπει να απολαμβάνουν τις ίδιες θεμελιώδεις ελευθερίες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που καθορίζονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (
ETS αριθ. 5) και τον αναθεωρημένο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη (ETS αριθ. 163), και τον ίδιο βαθμό προστασίας των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας, όπως κάθε άλλος πολίτης, εντός των ορίων που επιβάλλονται από τις ειδικές ανάγκες των στρατιωτικών καθηκόντων.

3. Με τον τερματισμό των κληρωτών και η επαγγελματικοποίηση των ενόπλων δυνάμεων σε πολλές χώρες, σε μια εποχή που οι στρατοί σε πολλά κράτη μέλη βλέπουν την ίδια δράση στα θέατρα των επιχειρήσεων, η Συνέλευση προωθεί αποφασιστικά κοινές αρχές που πρέπει να χρησιμοποιούνται για να κατευθύνουν στρατού δράση και ρυθμίζουν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες ασκούν τα καθήκοντά τους. Μέλη των ενόπλων δυνάμεων δεν μπορεί να αναμένεται να σεβαστούν το ανθρωπιστικό δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο των επιχειρήσεών τους, εκτός εάν ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι εξασφαλισμένος τάξεις του στρατού. Είναι συνεπώς απαραίτητο το Συμβούλιο της Ευρώπης στις προσπάθειες της να καθοριστούν οι κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός των ενόπλων δυνάμεων πρέπει να συνοδεύεται από μια πολιτική στα κράτη μέλη, αυξάνοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα της συνειδητοποίησης μεταξύ των δικών τους στρατιωτικούς.

4. Η Συνέλευση επισημαίνει ότι, παρά τα επανειλημμένα αιτήματά της προς τα κράτη μέλη, την κατάσταση των μελών των ενόπλων δυνάμεων σε ορισμένα κράτη έναντι των δικαιωμάτων που τους εξασφαλίζει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι καθόλου ικανοποιητική. Εκφράζει τη λύπη πολλούς περιορισμούς στην άσκηση των δικαιωμάτων τους από τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων σε ορισμένα κράτη μέλη υπερβαίνουν αυτό που είναι αποδεκτό στο πλαίσιο των όρων της σύμβασης.

5. Επίσης, εκφράζει τη λύπη του διότι ελάχιστη προσοχή έχει μέχρι στιγμής έχουν καταβληθεί στην στρατιωτική δικαιοσύνη και οι στρατιωτικές πειθαρχικές και ποινικές διαδικασίες, και θεωρεί ότι, δεδομένης της ποικιλίας των νομικών και δικαστικών συστημάτων των κρατών μελών θα ήταν χρήσιμο να διεξαγάγει μια συγκριτική έρευνα με σκοπό για την προώθηση των δικαιωμάτων των στρατιωτικών στην ελευθερία, στην ασφάλεια και σε δίκαιη δίκη.

6. Η Συνέλευση θεωρεί ότι το Συμβούλιο της Ευρώπης θα πρέπει να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στο θέμα της κατάστασης των γυναικών στις ένοπλες δυνάμεις. Πάρα πολλές γυναίκες στρατιώτες υπόκεινται σε σεξουαλική παρενόχληση. Τα ζητήματα της πρόσβασης σε στρατιωτικά καθήκοντα και σε συγκεκριμένες θέσεις στις ένοπλες δυνάμεις, δομές σταδιοδρομίας και των ίσων δικαιωμάτων όλων των σχετικών με τις διακρίσεις εις βάρος των γυναικών, ένα ζήτημα που απαιτεί εις βάθος εξέταση από μόνη της.

7. Η συνέλευση είναι σοκαρισμένοι και συγκλονισμένο από την κατάσταση των υπηρετούντων σε ορισμένα κράτη μέλη, οι στρατοί που υφίστανται κακομεταχείριση, βιαιότητα, τη θεσμοθέτηση του εκφοβισμού, βίας, κακομεταχείρισης και βασανιστηρίων, που αποτελούν εξαιρετικά σοβαρές παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους. Αυτό ισχύει και για την "έναρξη δοκιμασίες" (
dedovshchina), η οποία, παρά τις περιοδικές καταγγελίες από ΜΚΟ, παραμένουν κοινή πρακτική στις ένοπλες δυνάμεις ορισμένων χωρών.

8. Η Συνέλευση υπενθυμίζει ότι το δικαίωμα των αντιρρησιών συνείδησης είναι μια βασική συνιστώσα του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας ως εγγύηση υπό την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

9. Η Συνέλευση καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν πραγματική και αποτελεσματική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μελών των ενόπλων δυνάμεων, και ιδίως:

9,1 να εξουσιοδοτήσει τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων να συμμετάσχουν αντιπροσωπευτικές επαγγελματικές ενώσεις ή συνδικαλιστικές οργανώσεις δικαιούνται να διαπραγματεύονται θέματα που σχετίζονται με την αμοιβή και τους όρους απασχόλησης, και να δημιουργήσουν συμβουλευτικά όργανα σε όλα τα επίπεδα που αφορούν την προαναφερθείσα ενώσεων ή συνδικάτων, που εκπροσωπούν όλες τις κατηγορίες προσωπικού

9,2 να καθιερώσουν, όπου μια τέτοια εγκατάσταση δεν υπάρχει ήδη, το αυτόνομο όργανο της πολιτικής των στρατιωτικών διαμεσολαβητή υπεύθυνη για την προώθηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των μελών των ενόπλων δυνάμεων, η διασφάλιση του σεβασμού των δικαιωμάτων αυτών, την παροχή νομικής βοήθειας σε στρατιωτικούς, και να δέχονται καταγγελίες για παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους, και σε ποιον το στρατιωτικό προσωπικό θα μπορεί να απευθυνθεί σε ένα εμπιστευτικό τρόπο σε περιπτώσεις διαφορών απασχόλησης ή άλλα ζητήματα που προκύπτουν από την άσκηση των καθηκόντων του

9,3 για την άρση των υφιστάμενων περιορισμών για τα εκλογικά δικαιώματα των μελών των ενόπλων δυνάμεων

9,4 να εξουσιοδοτήσει τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων και το στρατιωτικό προσωπικό να συμμετάσχει νομική πολιτικά κόμματα

9,5 να εγκρίνει ή να τροποποιήσει τη νομοθεσία και κανονιστικές ρυθμίσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωσή τους με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων και των στρατιωτικών τους κώδικες και εσωτερική στρατιωτικών κανονισμών, τα οποία πρέπει να καθορίζουν σαφώς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ενόπλων δυνάμεων του προσωπικού

9,6 να άρει κάθε εναπομένουσα επιφυλάξεις για την εφαρμογή των άρθρων 5 και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

9,7. να εισαγάγει στη νομοθεσία τους το δικαίωμα να καταχωρηθεί ως αντιρρησία συνειδήσεως, ανά πάσα στιγμή, δηλαδή πριν, κατά ή μετά την στρατιωτική θητεία, όπως επίσης και το δικαίωμα των υπηρετούντων καριέρα που πρέπει να χορηγηθεί το καθεστώς του αντιρρησία συνειδήσεως

9,8. να εγκρίνει επειγόντως, όταν χρειάζεται, τα απαραίτητα μέτρα για να θέσει τέρμα στη σκανδαλώδη καταστάσεις και τις πρακτικές εκφοβισμού των ενόπλων δυνάμεων και να θέσει τέρμα στη συνωμοσία της σιωπής στις ένοπλες δυνάμεις, που θα εξασφαλίζει την ατιμωρησία για τις εν λόγω πράξεις

9,9. να διασφαλίσει ότι κάθε περίπτωση παραβίασης έφερε στην αντίληψη των αρχών είναι καλά, ανοιχτά και ερευνώνται με ταχείς ρυθμούς, και ότι οι δράστες έχουν διωχθεί και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη.

10. Η Συνέλευση συνιστά στην Επιτροπή Υπουργών την κατάρτιση και έγκριση κατευθυντήριων γραμμών υπό τη μορφή μιας νέας σύστασης προς τα κράτη μέλη που αποβλέπουν στη διασφάλιση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μέσα από τις ένοπλες δυνάμεις, αντλώντας από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τη νομολογία του Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τις προηγούμενες συστάσεις της Επιτροπής Υπουργών, οι συστάσεις της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης και εκείνες του Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Κατευθυντήριες γραμμές για τα δικαιώματα του προσωπικού του στρατού, ανεξάρτητα από το καθεστώς τους - κληρωτών, εθελοντών ή καριέρα υπηρετούντων - θα πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα δικαιώματα που αναφέρονται παρακάτω.

10,1. Μέλη των ενόπλων δυνάμεων πρέπει να απολαμβάνουν τα εξής θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες:

10.1.1. το δικαίωμα στη ζωή (έχοντας κατά νου, ωστόσο, οι εγγενείς κινδύνους του στρατιωτικού επαγγέλματος)

10.1.2. το δικαίωμα στην προστασία από τα βασανιστήρια και απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία

10.1.3. η απαγόρευση της δουλείας, της συγκέντρωσης, της απασχόλησης σε έργα ασυμβίβαστα με την τοποθέτηση στην υπηρεσία της εθνικής άμυνας και της καταναγκαστικής ή υποχρεωτικής εργασίας

10.1.4. το δικαίωμα σε νομική προστασία σε περίπτωση παραβίασης των δικαιωμάτων τους, το δικαίωμα στην ελευθερία και την ασφάλεια, καθώς και το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη από ανεξάρτητους δικαστηρίων, καθώς και το δικαίωμα προσφυγής

10.1.5. την απαγόρευση των διακρίσεων

10.1.6. το δικαίωμα στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας

10.1.7. το δικαίωμα για πλήρη απόλαυση των πολιτικών δικαιωμάτων, ιδίως το δικαίωμα να ψηφίσουν

10.1.8. το δικαίωμα σεβασμού της περιουσίας

10.1.9. το δικαίωμα γάμου και θεμελίωσης οικογένειας.

10,2. Μέλη των ενόπλων δυνάμεων πρέπει να απολαμβάνουν τις ακόλουθες θεμελιώδεις ελευθερίες και τα δικαιώματα τα οποία μπορούν, ωστόσο, να υπόκειται σε ορισμένους περιορισμούς:

10.2.1. το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης

10.2.2. το δικαίωμα στην ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος σύστασης συνδικαλιστικών οργανώσεων και να ανήκουν σε πολιτικά κόμματα

10.2.3. το δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, της κατοικίας και της αλληλογραφίας.

10,3. Οι όποιοι περιορισμοί στην άσκηση και απόλαυση από τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων των δικαιωμάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 10,2 πρέπει να πληροί τα ακόλουθα ειδικά κριτήρια:

10.3.1. πρέπει να έχουν ένα θεμιτό στόχο, να είναι απολύτως δικαιολογημένη από τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες της στρατιωτικής ζωής, η πειθαρχία και κατάρτισης, και να είναι ανάλογη προς τον επιδιωκόμενο σκοπό

10.3.2. πρέπει να είναι γνωστά, να προβλέπεται και ορίζεται αυστηρά από το νόμο και να συμμορφώνονται με τις διατάξεις του συντάγματος

10.3.3. δεν πρέπει αναιτιολόγητα να απειλήσει ή να θέσει σε κίνδυνο τη σωματική ή ψυχική υγεία των μελών των ενόπλων δυνάμεων

10.3.4. που σέβεται τα όρια που καθορίζονται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

10,4. Μέλη των ενόπλων δυνάμεων πρέπει επίσης να απολαύσουν τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων:

10.4.1. το δικαίωμα στην αξιοπρεπή και επαρκή στέγαση / στέγη

10.4.2. το δικαίωμα να λαμβάνουν εύλογη αμοιβή και μια σύνταξη γήρατος

10.4.3. το δικαίωμα στην προστασία της υγείας και ασφάλειας εργασίας

10.4.4. το δικαίωμα στην αξιοπρεπή και επαρκή διατροφή.

10,5. Μέλη των ενόπλων δυνάμεων πρέπει να είναι ενημερωμένοι για τα δικαιώματά τους και να λάβουν εκπαίδευση να κορυφώσουν την ευαισθητοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

11. Η Συνέλευση συνιστά περαιτέρω ότι η Επιτροπή Υπουργών:

11,1. επανεξετάσει την πρότασή της να εισαγάγει το δικαίωμα της αντίρρησης συνείδησης στη στρατιωτική θητεία στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, με πρόσθετο πρωτόκολλο για την τροποποίηση των άρθρων 4.3 και 9

11,2. Ειδικότερα εξετάζει την κατάσταση των γυναικών στις ένοπλες δυνάμεις

11,3. παρέχει η Συνέλευση με την πλήρη και σταθερή υποστήριξη για την εφαρμογή μιας πολιτικής μηδενικής ανοχής σχετικά με την παρενόχληση των ενόπλων δυνάμεων.

1 Συνέλευσης συζήτηση στις 11 Απριλίου 2006 (11 η Συνεδρίαση) (βλέπε
Doc.10861, η έκθεση της Επιτροπής Νομικών Υποθέσεων και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, εισηγητής: κ. Arabadjiev).
Κείμενο που εγκρίθηκε από τη συνέλευση στις 11 Απριλίου 2006 (11 η Συνεδρίαση).


=======================================================================================
« Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγό δουλείας ας έχωσι, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» (Ανδρέας Κάλβος)
=======================================================================================

Human rights of members of the armed forces

Recommendation 1742 (2006)1

Human rights of members of the armed forces

1. The army is the institution which is responsible for protecting the state and defending the community. Combat is its raison d’être, the very purpose of its existence, and it is bound by the specific constraints of rules regarding unity, hierarchy, discipline and compliance with orders.

2. The Parliamentary Assembly recalls the many texts which it has adopted with regard to the promotion of human rights in the armed forces and notes their continued relevance and topicality. It considers that members of the armed forces are citizens in uniform who must enjoy the same fundamental freedoms, including those set out in the European Convention on Human Rights (ETS No. 5) and the revised European Social Charter (ETS No. 163), and the same protection of their rights and dignity as any other citizen, within the limits imposed by the specific exigencies of military duties.

3. With the ending of conscription and the professionalisation of the armed forces in several countries, at a time when armies in many member states are seeing action in the same theatres of operation, the Assembly resolutely promotes shared principles to be used to guide army action and govern the conditions under which they discharge their duties. Members of the armed forces cannot be expected to respect humanitarian law and human rights in their operations unless respect for human rights is guaranteed within the army ranks. It is therefore essential that the Council of Europe’s efforts to lay down guidelines on human rights protection within the armed forces be accompanied by a policy in the member states of heightening human rights awareness among their own military personnel.

4. The Assembly notes that, despite its repeated requests to member states, the situation of members of the armed forces in some states vis-à-vis the rights which they enjoy under the European Convention on Human Rights and the case law of the European Court of Human Rights is far from satisfactory. It regrets that many restrictions to the exercise of their rights by members of the armed forces in certain member states exceed what is acceptable under the terms of the Convention.

5. It also regrets that scant attention has so far been paid to military justice and military disciplinary and criminal procedures, and considers that in view of the diversity of legal and judicial systems in the member states it would be useful to conduct a comparative law survey in order to promote the rights of the military to freedom, to safety and to a fair trial.

6. The Assembly considers that the Council of Europe should pay greater attention to the issue of the status of women in the armed forces. A great many female soldiers are subjected to sexual harassment. The issues of access to military duties and to specific posts in the armed forces, career structures and equal rights are all relevant to discrimination against women, a matter requiring in-depth consideration in itself.

7. The Assembly is horrified and appalled by the situation of servicemen in some member states’ armies who are subjected to abuse, brutality, institutionalised bullying, violence, ill-treatment and torture, constituting extremely serious violations of their rights. This applies to the “initiation ordeals” (dedovshchina) which, despite periodical complaints from NGOs, remain common practice in the armed forces of certain countries.

8. The Assembly recalls that the right of conscientious objection is an essential component of the right to freedom of thought, conscience and religion as secured under the Universal Declaration of Human Rights and the European Convention on Human Rights.

9. The Assembly asks member states to ensure genuine and effective protection of the human rights of members of the armed forces, and in particular:

9.1 to authorise members of the armed forces to join professional representative associations or trade unions entitled to negotiate matters connected with remuneration and conditions of employment, and to set up consultative bodies at all levels involving the aforementioned associations or trade unions, representing all categories of personnel;

9.2 to introduce, where such a facility does not already exist, the autonomous civil institution of military ombudsman responsible for promoting the fundamental rights of members of the armed forces, ensuring respect for such rights, providing legal assistance to servicemen, and receiving complaints of violations of their rights, and to whom military personnel can turn in a confidential manner in cases of employment disputes or other questions arising out of the exercise of its duties;

9.3 to remove existing restrictions on the electoral rights of members of the armed forces;

9.4 to authorise members of the armed forces and military personnel to join legal political parties;

9.5 to adopt or modify legislation and statutory regulations in order to ensure their conformity with the European Convention on Human Rights and the case law of the European Court of Human Rights, including military codes and internal military regulations, which should clearly set out the rights and obligations of armed forces personnel;

9.6 to lift any remaining reservations to the application of Articles 5 and 6 of the European Convention on Human Rights;

9.7. to introduce into their legislation the right to be registered as a conscientious objector at any time, namely before, during or after military service, as well as the right of career servicemen to be granted the status of conscientious objector;

9.8. to urgently adopt, where necessary, the requisite measures to put an end to the scandalous situations and practices of bullying in the armed forces and to put an end to the conspiracy of silence in the armed forces which ensures impunity for such acts;

9.9. to ensure that every case of violation brought to the authorities’ attention is thoroughly, openly and rapidly investigated, and that the perpetrators are prosecuted and brought to justice.

10. The Assembly recommends that the Committee of Ministers prepare and adopt guidelines in the form of a new recommendation to member states designed to guarantee respect for human rights by and within the armed forces, drawing on the European Convention on Human Rights and the case law of the European Court of Human Rights, the previous recommendations of the Committee of Ministers, the recommendations of the Parliamentary Assembly and those of the Commissioner for Human Rights of the Council of Europe. Guidelines on the rights of army personnel, whatever their status – conscripts, volunteers or career servicemen – should include at least the rights listed below.

10.1. Members of the armed forces must enjoy the following fundamental rights and freedoms:

10.1.1. the right to life (bearing in mind, however, the inherent dangers of the military profession);

10.1.2. the right to protection against torture and inhuman or degrading treatment or punishment;

10.1.3. the prohibition of slavery, servitude, employment in tasks incompatible with their assignment to the national defence service and forced or compulsory labour;

10.1.4. the right to legal protection in the event of violation of their rights, the right to freedom and safety, and the right to a fair trial by independent tribunals, as well as the right to appeal;

10.1.5. the prohibition of discrimination;

10.1.6. the right to freedom of thought, conscience and religion;

10.1.7. the right to full enjoyment of civic rights, particularly the right to vote;

10.1.8. the right to respect for property;

10.1.9. the right to marry and found a family.

10.2. Members of the armed forces must enjoy the following fundamental freedoms and rights which may, however, be subject to certain restrictions:

10.2.1. the right to freedom of expression;

10.2.2. the right to freedom of assembly and association, including the right to form trade unions and to belong to political parties;

10.2.3. the right to respect for private and family life, the home and correspondence.

10.3. Any restrictions on the exercise and enjoyment by members of the armed forces of the rights mentioned in paragraph 10.2 must fulfil the following specific criteria:

10.3.1. they must have a legitimate aim, be strictly justified by the needs and specificities of military life, discipline and training, and be proportional to the aim pursued;

10.3.2. they must be known, be provided for and strictly defined by law and comply with the provisions of the constitution;

10.3.3. they must not unjustifiably threaten or jeopardise the physical or mental health of members of the armed forces;

10.3.4. they shall respect limits established by the European Convention on Human Rights.

10.4. Members of the armed forces must also enjoy economic and social rights, including:

10.4.1. the right to decent and adequate housing/accommodation;

10.4.2. the right to receive fair remuneration and a retirement pension;

10.4.3. the right to health protection and work security;

10.4.4. the right to decent and sufficient nutrition.

10.5. Members of the armed forces must be informed of their rights and receive training to heighten their awareness of human rights.

11. The Assembly further recommends that the Committee of Ministers:

11.1. reconsider its proposal to introduce the right to conscientious objection to military service into the European Convention on Human Rights by means of an additional protocol amending Articles 4.3.b and 9;

11.2. specifically examine the situation of women in the armed forces;

11.3. provide the Assembly with its full and firm support for the implementation of a zero-tolerance policy on bullying in the armed forces.

1 Assembly debate on 11 April 2006 (11th Sitting) (see Doc.10861, report of the Committee on Legal Affairs and Human Rights, rapporteur: Mr Arabadjiev).
Text adopted by the Assembly on 11 April 2006 (11th Sitting).

=======================================================================================
« Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγό δουλείας ας έχωσι, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» (Ανδρέας Κάλβος)
=======================================================================================

ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (1)

Τί είναι η ΕΕΔΑ

Η ΕΕΔΑ αποτελεί συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας σε θέματα προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που συνεστήθη σύμφωνα με τις Αρχές του Παρισιού (βλ. κάτωθι).

Σκοπός της ΕΕΔΑ είναι η συνεχής επισήμανση σε όλα τα όργανα της Πολιτείας της ανάγκης αποτελεσματικής κατοχύρωσης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου όλων όσων διαβιούν στην ελληνική επικράτεια.

Σύμφωνα με τον ιδρυτικό της Νόμο η ΕΕΔΑ έχει τις ακόλουθες καθ’ύλην αρμοδιότητες:

(α) Την εξέταση ζητημάτων που αφορούν στην προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου τα οποία εγείρει είτε η Κυβέρνηση είτε η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής ή προτείνονται από τα μέλη της ή από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.

(β) Την υποβολή συστάσεων και προτάσεων, την εκπόνηση μελετών, την υποβολή εκθέσεων και γνωμοδοτήσεων για τη λήψη νομοθετικών, διοικητικών ή άλλων μέτρων που συμβάλλουν στη βελτίωση της προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

(γ) Την ανάπτυξη πρωτοβουλιών για τη ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης σε θέματα σεβασμού των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

(δ) Την ανάληψη πρωτοβουλιών για την καλλιέργεια του σεβασμού των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού συστήματος.

(ε) Τη διατήρηση μόνιμης επικοινωνίας και συνεργασίας με διεθνείς οργανισμούς, παρεμφερή όργανα άλλων χωρών, καθώς και εθνικές ή διεθνείς Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.

(στ) Την γνωμοδότηση για εκθέσεις που πρόκειται να υποβάλει η χώρα σε διεθνείς οργανισμούς για θέματα προστασίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

(ζ) Τη δημόσια γνωστοποίηση των θέσεων της ΕΕΔΑ με κάθε πρόσφορο τρόπο.

(η) Την σύνταξη ετήσιας έκθεσης για την προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

(θ) Την οργάνωση Κέντρου Τεκμηρίωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

(ι) Την εξέταση της προσαρμογής της ελληνικής νομοθεσίας προς τις διατάξεις του διεθνούς δικαίου για την προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τη σχετική γνωμοδότηση προς τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας.

***

Έκδοση για Εκτύπωση Αποστολή με email


Δείτε Σχετικά ...

* DOWNLOADS PARIS PRINCIPLES REFLECTION ROUNDTABLE - CONCLUSIONS (GENEVA, 10-11.12.2003)


* UN GA - RESOLUTION ON NHRIs (PARIS PRINCIPLES), 1993


* COUNCIL OF EUROPE - CM - RECOMMENDATION ON NHRIs (1997)


=======================================================================================
« Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγό δουλείας ας έχωσι, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» (Ανδρέας Κάλβος)
=======================================================================================